An Unbiased Review Summer Anime 2011

posted on 14 Jul 2011 22:26 by tomare in Article
กลายเป็นหน้าที่ประจำไปซะแล้วกับ An Unbiased Review ประจำ Summer Anime 2011 เริ่มจากเขียนเล่นๆกลายเป็นโทรลล่อเป้าแล้วก็พัฒนามากลายมาเป็นรีวิวใช้งานได้จริงไปแล้ว วัตถุประสงค์เปลี่ยนไปเยอะเลย เอาเถอะไม่เป็นไรละมั้ง.... สำหรับซีซั่นนี้ผมขอเรียกว่า โลลิซีซั่น เพราะว่ามีอนิเมแนวรสนิยมบรรเจิดเฉพาะกลุ่มผู้เฉียดคุกมากมายเหลือเกิน ผมถึงกับคิดจะเพิ่มเกจโลลิมิเตอร์เพื่อวัดระดับความโลลิให้อนิเมแต่ละเรื่อง แต่ทำไปทำมา...ไม่เวิร์คแฮะ...แล้วก็ขี้เกียจแล้วหว่ะ ดูตัวเลขเอาเองละกัน

ก่อนจะไปแนะนำซีซั่นใหม่ก็ต้องกล่าวถึงซีซั่นที่แล้วก่อนเป็นธรรมเนียม ซีซั่นที่แล้วนั้นผมดูอนิเมเยอะกว่าปกติพอสมควร ผมคิดว่าเป็นซีซั่นที่มีเรื่องที่ดีๆ สนุกๆ มากกว่าซีซั่นก่อนหน้าหลายเรื่องเลย แต่พอมาซีซั่นนี้ก็รู้สึกว่าไม่ค่อยจะเยอะอีกแล้ว แถมยังไม่มีอนิเมชื่อดัง สตูดิโอดัง(ที่แฟนบอยเยอะ)เลยด้วย

ซีซั่นที่แล้วอนิเมที่ผมติดตามอาทิตย์ต่ออาทิตย์นั้นได้แก่เรื่อง อาโนะฮานะ, ไทเกอร์แอนด์บันนี่, ฮานาซากุ อิโรฮะ, นิจิโจว, สไตน์สเกท, C และ เดนปะอนนะ รวมทั้งหมดเจ็ดเรื่องและไม่มีอนิเมตกค้างจากซีซั่นก่อนแต่อย่างไร จากรายชื่อข้างบน อนิเมที่จบไปแล้วมีเพียง อาโนะฮานะ, C และ เดนปะอนนะเท่านั้น

อาโนะฮานะเป็นอนิเมที่ยอดเยี่ยมมากในทุกๆด้าน คงไม่ต้องกล่าวชมอะไรเพิ่ม ด้วยยอดขายของดอกนั่นที่สูงถึง 38,000 ชุดในสัปดาห์แรก ทำให้ผมรู้สึกว่าวงการอนิเมนี้ยังมีหวังอยู่ ถ้าอนิเมดีจริงก็สามารถทำยอดขายได้มากกว่าอนิเมบุหี้ไร้แก่นสารอย่าง IS ได้ ส่วน C นั้นผมไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ เนื้อหาช่วงกลางเรื่องทำได้แปลกดี แต่บทสรุปกลับไม่เป็นที่น่าพอใจนัก เรื่องเดนปะอนนะนั้นเล่าเรื่องแบบนิยายมากไปหน่อย ตัวเรื่องก็ออกแนวไร้สาระเป็นทุนเดิม ก็เลยยิ่งดูไม่ค่อยมีเนื้อหาอะไรซะงั้น แต่ก็มีหลายฉากที่ชอบเหมือนกัน อนิเมจะมีเพิ่มอีก 1 ตอนใน BD และแทบจะฟันธงได้เลยว่าจะมีซีซั่นสองแน่นอน (เป็นแผนงานแต่แรก ไม่ได้วัดจากความนิยม)

ที่เหลือยังไม่จบทั้งสี่เรื่องนั้นถ้าจบแล้วจะพูดถึงอีกที แต่ก็อยากจะขอบคุณนิจิโจวเหลือเกินที่ปล่อยมุกฝืดมาได้ไม่หยุดหย่อนจนกลายเป็นว่าผมดูนิจิโจวเพื่อเอาชนะแทน... ผมดูเพราะมันไม่สนุก! ผมอยากรู้ว่าผมจะทนดูมันจนจบได้หรือไม่! ผมมั่นใจว่าแฟนบอยทั้งหลายที่บอกว่านิจิโจวตลกมากก็ทนดูได้ไม่มากเท่าผมหรอก! อยากรู้ว่าถ้าผมทนดูจนจบได้ ผมจะได้แพลตตินั่มโทรฟี่มั้ย! (หรือว่าต้องซื้อ BD มาบูชาด้วย)

สำหรับเกณฑ์การให้คะแนนนั้นก็เหมือนเดิม (กลับไปอ่านอ่านเดิมก็ได้ก๊อปมา) คะแนนที่เป็นเปอร์เซนต์นั้นจะวัดจากความน่าติดตามและความสนุกของอนิเมเรื่องนั้น ซึ่งอาจจะรวมไปถึงภาพรวมของอนิเมเรื่องนั้นด้วย ส่วนคะแนนที่เป็นเกรดตัวอักษรภาษาอังกฤษนั้นคือคุณภาพของอนิเมทางด้านภาพ เสียง เอ็ฟเฟ็คส์ อนิเมชั่น นักพากย์ ซึ่งไม่รวมกับบท ความสมจริง เนื้อเรื่อง หรือ ความสนุก มุกตลก ก็ช่วยทำให้คะแนนทั้งสองส่วนแยกจากกันชัดเจนยิ่งขึ้น แต่ด้วยกรณีพิเศษ เรื่องใดก็ตามที่ผมทนดูไม่จบ ไม่ว่าคุณภาพงานก่อนหน้าจะเป็นเยี่ยงไร จะได้รับ F และ 0% ไปทันที

เรียงจากห่วยไปดีละกันงวดนี้ เปลี่ยนบรรยากาศหน่อย
ขอบคุณนิจิโจวครับที่ช่วยยกมีน F ขึ้นมาเยอะเลย

R-15


พระเอกเป็นอัจฉริยะเรื่องนิยายลามกแล้วมาเรียนในโรงเรียนอัจฉริยะ(โรงเรียนเดียวกับไคโซเปล่าวะ) แล้วก็เจอโน่นเจอนี่ น่าเบื่อ ไม่สนุก งานห่วย ดูไม่จบ เซ็นเซอร์ เอาท์ไปนาทีที่สิบสอง

Check Point: ไม่สนุกแล้วยังเซ็นเซอร์เยอะมากด้วย
คะแนนรวม: F
ความน่าติดตาม: 0%
โลลิค่อนมิเตอร์: 20pt งั้นๆหว่ะ


Ikoku Meiro no Croisee


อนิเมสำหรับผู้รสนิยมบรรเจิดอีกเรื่องนึงประจำโลลิซีซั่น ระหว่างที่ผมดูนั้นมีความคิดโสมมโผล่ขึ้นมามากมายในสมอง ณ ศตวรรษ 19 ประเทศฝรั่งเศส ตาแก่ตัณหากลับวัยไม้ใกล้ฝั่งคนนึงหิ้วเกอิชาอายุคราวเหลนกลับมาจากญี่ปุ่น และยังฝากทำงานในร้านตีเหล็กที่มีชายหนุ่มโสดกลัดมันอยู่คนเดียว!? (กระทง 1 ใช้แรงงานเด็ก, กระทง 2 ทาสในเรือนเบี้ย) ยูเนะมาฝรั่งเศสแต่ว่าใส่กิโมโนทุกวัน ใครช่วยยูเนะใส่กิโมโน? 1) ตาแก่หัวหงอกตัณหากลับ 2) ตาแก่ตัณหากลับหัวหงอก 3) ชายโสดวัยกลัดมัน 4) ใช้โซลเจม ภาพตัดมาที่ห้องของยูเนะ ยูเนะนั่งอยู่บนเตียงกับตาแก่หัวงูโลลิค่อน ทั้งสองหัวเราะคิกคักแล้วภาพก็ตัดไป เกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นกันแน่!? แต่ที่แน่ๆคงไม่ได้เป็นเรื่องดีเรื่องาม! ยูเนะเวลาทำผิดจะคุกเข่าขอโทษราวกับว่าจะถูกประหารชีวิต ตอนที่อยู่ญี่ปุ่นยูเนะโดนทารุณกรรมแบบไหนมาก่อนกันแน่! ภายใต้ชุดกิโมโนนั้น ผิวขาวๆอาจจะเต็มไปด้วยรอยแส้หวายหรือหยดเทียน ระหว่างที่ดู ความคิดเหล่านี้ผุดขึ้นมาในสมองผมไม่หยุดหย่อน

ตัวอนิเมเองก็มีคุณภาพระดับงั้นๆ ไม่ได้ดีเด่อะไรจนน่าจดจำ ตัวมังงะต้นฉบับนั้นจุดขายชัดเจนคือภาพที่สวยและความน่ารัก(โลลิ)ของยูเนะ แต่เวอร์ชั่นอนิเมนั้นความสวยของภาพก็ไม่ได้โดดเด่น สุดท้ายก็เหลือแต่ความโลลิของยูเนะ เรื่องราวที่พยายามปูว่าเป็นฝรั่งเศส ก็ไม่ได้ความรู้สึกของการผสานวัฒนธรรมเลย เหมือนเอาเกอิชาไปเดินในโลกแฟนตาซีเฉยๆ ไม่มีมากมีน้อยไปกว่านั้น เปลือกมาก ไหนจะเรื่องภาษาที่ต้องคอยเดาว่าตอนนี้พูดภาษาอะไรอยู่ (เพราะมันพูดญี่ปุ่นกันตลอด แต่จริงๆจะพูดฝรั่งเศสบ้างญี่ปุ่นบ้าง) ความเนิบนาบที่อยากให้รู้สึก Healing ก็ไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นเลย กลายเป็นง่วงนอนแทน อนิเมเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้ที่รับข้อเสียข้างบนได้, ชอบยูเนะจนตามืดบอดหรือดูเพื่อศึกษารายละเอียดกิโมโนเท่านั้น

Check Point: โลลิพาวว่า!!!, ลุงหื่นหน้าใสกับเกอิชาน้อย, กิโมโนสวย
คะแนนรวม: D
ความน่าติดตาม: 8% ถ้าเป็นโลลิค่อนก็บวกไปตามแรงใจปรารถนา
โลลิค่อนมิเตอร์: 100pt พลาดก็เสียชาติเกิดเป็นโลลิค่อน


Blood-C


งานรีเมคอีกรอบของ Blood ที่มีคอนเซ็บคือสาวน้อยชุดนักเรียนถือดาบซามุไรไล่ฟันปีศาจ สำหรับจุดโปรโมทของ Blood รอบนี้คือคาแรกเตอร์ดีไซน์โดย Clamp ซึ่งเห็นทีแรกก็เล่นเอากลุ้มใจแล้ว ตัวอนิเมนั้นทำโดย IG ก็เลยคิดว่างานคงจะดี เอาเข้าจริงกลับอยู่ในระดับงั้นๆมาก คือถ้าบอกว่าเป็นที่อื่นทำจะไม่ว่าอะไรหรอก แต่พอบอกว่า IG ก็จะกลายเป็น อะไรวะเนี่ยทำไมมันกากโคตร บทก็ไม่มีอะไรน่าติดตาม ตัวละครก็โคตร Clamp ฉากแอ็คชั่นก็ไม่ได้มันส์เลย Blood มันต้องขายเลือดขายเนื้อสิ นี่อะไรไม่รู้ โช้งเช้งๆ (ชิกะ! ชิกะ!) น่าเบื่อมาก ที่ขัดที่สุดก็เป็นคาแรกเตอร์ดีไซน์ของ Clamp นั่นหล่ะ ดูไม่เข้ากับคอนเซ็บของ Blood เลย แถมพาลให้รู้สึกว่าเรื่องมันมีกลิ่น Clamp หึ่งอีกด้วย ไหนจะลูกสาวติดพ่อ ร้านกาแฟข้างบ้าน สาวแฝด ซึ่งยิ่งโผล่มาเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกว่าเรื่องมันเลื่อนลอยขึ้นเรื่อยๆ นี่คงเป็น Blood เวอร์ชั่นเด็กดีตลกโปกฮาที่สุดละมั้ง

Check Point: ทรงผมยอดแย่ประจำซีซั่น, มหัศจรรย์คน 10 ส่วน
คะแนนรวม: D
ความน่าติดตาม: 16%
โลลิค่อนมิเตอร์: 0


Uta no Prince


เรื่องนี้ก่อนดูผมก็ไม่ทันเฉลียวว่ามันจะเป็นอนิเมขายสาวๆ พอเปิดทีแรกก็ถึงกับอึ้งไปเล็กน้อยกับเหล่าหนุ่มหล่อที่มาเต้นรำส่งสายตาเย้ายวนหยาดเยิ้ม.... ผมจึงปิดมันซะ แล้วไปสงบสติอารมณ์สามสี่วันค่อยกลับมาเปิดอีกครั้ง

โอเค ตอนนี้ผมตั้งสติแล้ว เนื้อหาเรื่องอุตะพรินซ์เนี่ย จริงๆมันเป็นแนวโชโจฮาเรมเต็มรูปแบบ แถมยังขุดเอามุกโชโจ(สาวน้อย)มาครบทุกสถานการณ์ มาสอบเข้าไม่ทันเพราะช่วยคนอื่น มีหนุ่มหล่อ(หลายคน)มาช่วยเหลือ สอบติดก็ไปพัฒนาความสัมพันธ์กันต่อ เผลอนิดเดียวก็มีหนุ่มรวยหล่อเท่มากมายล้อมหน้าล้อมหลังทั้งๆที่นางเอกเป็นสามัญชนหน้าตาดาษๆ แถมนางเอกจะต้องแสนซื่อมองทุกคนด้วยความบริสุทธิ์ใจ บลาๆๆๆๆๆๆๆ

สำหรับงานอนิเมชั่นและดีไซน์ต่างๆทำออกมาได้ดีมากเลยทีเดียว (A1) ฉากร้องเพลงนั้นคุณภาพสูงจนฟุกระอักเลือดแน่นอน รายละเอียดความหล่อก็ครบถ้วน หนุ่มๆในเรื่องแม้ยามใช้ชีวิตปกติก็ยังกรีดนิ้วค้อนสายตาได้อย่างเร่าร้อน ปกติแล้วข้อดีของอนิเมขายฟุเนี่ย คือวาดนางเอก(หรือชะนีในสายตากลุ่มเป้าหมาย)ได้น่ารัก นางเอกเรื่องนี้เนี่ยรวมๆก็น่ารักนะ แต่ตานี่สิ...น่ากลัวมาก เป็นตาต้อกระจกเหรอ... ยิงออฟติคบลาสต์ได้หรือเปล่า...

เอาเป็นว่าสาวๆทุกท่านที่ชื่นชอบแนวฮาเรมก็ดี หรือจะจิ้นหนุ่มๆกันเองก็ดี คิดว่าไม่ผิดหวังแน่นอน ส่วนผมเองขอบายละกัน

Check Point: วาดดีมาก, ฟุไม่จิ้นก็ดูได้
คะแนนรวม: B
ความน่าติดตาม: 18% ถ้าเป็นฟุก็ x2